O meşhur ilginç bilgi faslını
atlayan tanışma oyunu.

Pantsy. Herhangi bir tarayıcıda açılır — uygulama yok, hesap yok, basılı kart yok — ve herkes kısa bir kodla katılır. Gizli bir sahtekâr hariç oda tek bir gizli kelimeyi paylaşır, herkes tek kelimelik bir ipucu söyler, sonra kimin blöf yaptığı oylanır. İlk kahkaha beş dakikayı bulmaz.

Asıl orada işe yarar. Çoğu tanışma oyunu, insanların kendileri hakkında bir şeyler anlatmasını ister; Pantsy hiçbir şey istemez — ortak nokta gizli kelimedir, gerisini şüphe halleder. Birbirini hiç tanımayanlar bile bir tur içinde birbirini adıyla suçlamaya başlar.

Aslında en rahat yer onlarınki. Tek kelime söylüyorsun — hikâye yok, performans yok, “bize kendinden bahset” yok. Oyun herkesin dikkatini kişiliklere değil, ipuçlarına çeker.

Evet, yan etki olarak — oyunda insanlara isimleriyle oy veriyorsun, yani oynamak için isimleri öğrenmek zorundasın. Bir suçlamada kullandığın isim, tanışma çemberinde bir kez duyduğun isimden çok daha iyi akılda kalır.

Oda başına 3 ila 10 kişi. Atölye ya da kalabalık bir grup için masalara böl, her masaya bir oyun odası — küçük gruplar buzları zaten koca bir çembere göre çok daha hızlı eritir.

Hayır — oyun kendi kendini yönetir. Odayı kim açtıysa kodu paylaşır; kelimeleri dağıtan, ipuçlarını toplayan, oylamayı yürüten ve skoru tutan Pantsy'dir. Sunucu da oynar.

Evet — kelime paketini sen seçersin, yani ton tamamen ev sahibine kalmış. Oyunun kendisinde müstehcen hiçbir şey yok; altı üstü içinde bir yalancı olan bir kelime oyunu.